Login

13.06.2014 | 09:06 uur

Wereldbekerbrief

Tijdens het WK volgen de Belgische journalist Raf Willems en Nederlandse journalist Guus van Holland de aanvoerders op de voet. Om de paar dagen, tot aan de finale in, schrijven zij elkaar weer een 'wereldbekerbrief' waarin zij op persoonlijke wijze de aanvoerders portretteren, met oog voor zijn sociale rol. Deze 1e editie: Xavi Hernández Creus

Waarde Guus,

Xavi. Xavi Hernández Creus. Louis van Gaal, écht waar, hevelde hem in Camp Nou naar het eerste elftal over. Hij zag in hem de opvolger van Guardiola. Frank Rijkaard liet hem zijn echte geaardheid als voetballer ontdekken: de bal passeren en krullen.  En 'Xavi te zijn'.  Xavi, spelmaker van Spanje, aanvoerder van Barça. Zou hij vanavond nog op het veld staan tegen Oranje? Of was zijn ingenieuze balletje op Jordi Alba – wachten, wachten, driewerf wachten én dan pas tussendoor – in de EK 2012-finale tegen Italië – 2-0 en boeken toe voor de Squadra – zijn laatste gloriemoment? De 35ste verjaardag wenkt, het afscheid ook. Wat heb ik genoten van Xavi, vriend Guus, van de man met de gemiddeld meer dan honderd passes per match met een slaagpercentage van 95 procent. Ik keek sinds 2008 naar vrijwel alle wedstrijden van Barça. Ik herinner mij een kop in het Duitse maandblad 11 Freunde, Magazine für Fussballkultur, het was zijn kop, tenminste zijn gezegde: 'Technik ist wichtiger dan Kraft. Wir wollen gewinnen und dabei guten Fussball spielen.' Techniek is belangrijk dan kracht, dat poneerde hij. En hij voegde er dus aan toe: 'Wij willen winnen en daarbij goed voetbal spelen.' Xavi vertrouwt de mensheid een totaalvisie toe. Hij verdedigt een ideeënstelsel over voetbal, zijn 'romantiek' nodigt uit tot beginselvastheid. Hij zoekt de sleutel in de 'opleiding', van het twaalfde jaar af. Rondkijken, bewegen, zien, denken. Dit alles met de snelheid van een vingerknip, voor men de bal in bezit heeft gekregen. Controleren, kijken, passeren, in één gestroomlijnd patroon. Hij deelt de overtuiging van de fans die het niet zouden nemen dat Barça een countertactiek zou toepassen. Xavi evolueerde tot voorbeeld-voetballer van de 21ste eeuw. Rond het jaar 2000 vreesde hij te behoren tot het uitstervende ras. Hij dreigde ten onder te gaan tegen de dubbele meters, de box-to-box-lopers, de krachtpatsers, de knokkers of de afvallendebalafpakkers. Xavi leek een relict uit het verleden. Vandaag straalt hij dat, dankzij Barcelona,  de puntgave techniek meer applaus ontvangt dan de fysieke conditie. Tenminste, hier en daar, helaas nog niet wereldwijd. Ik corrigeer, Guus: nog ver van wereldwijd. Kijken naar Xavi is een vorm van wiskundige ontleding van het spel. Hij is de matrix op het middenveld. Volgens het boekje: een middel om samenhangende gegevens en hun bewerkingen op een systematische en onverzichtelijke wijze weer te geven. Dat doet Xavi met het spel van Barça en in mindere mate van Spanje. Hij was de creator van het mirakel in de wetenschappelijkheid. Wie vermoedde in hem een voetballer? In dat kleine, naar enige corpulentie neigende mannetje van niet meer dan 1 meter en 70 centimeter hoog? Men doopte hem 'el petit geni', het kleine genie. Hij is de middenvelder van het heden en hopelijk van de toekomst: de onetouchman. Xavi te zijn: waar anderen drie tikken voor nodig hebben, bundelde hij twee bewegingen in één. Xavi, Xavi Hernández Creus dus, wie doet beter? Mogen we hem nog een keer aanschouwen, vriend Guus, vanavond tegen Nederland? Zodat Louis van Gaal achteraf kan zeggen dat hij hem heeft ontdekt.

Van harte,

Raf Willems

33.151 aanvoerders!

111%

Dit seizoen gaan we voor 30.000 Aanvoerders.

Geef het door en verzamel zo veel mogelijk voetballiefhebbers die zich verantwoordelijk voelen voor onze sport.

Dan maak je kans op unieke voetbalprijzen! Ik ben een Aanvoerder, jij ook?

ik sluit me ook aan!